شعر که نقاشی نیست عزیزِ من

به یاد من قابش کنی ُ به دیوار خانه ات بیاویزی ُ چشمانت را نوازش کند

اصلا مگر نشنیده ای تمام شاعران عالم دیوانه اند ؟


لطفی کن

جنون این روزهای مرا پایِ شاعرانگی ام بگذار

نوازش کردنت با من ...